Zaman Mengaji Di Kampung : Kisah Aku

Tuesday, October 30, 2012 Nizam Riadzi 0 Comments

Asaalamualaikum...

Kejap tadi aku baru balik dari ambik anta anak sedara pegi belajar mengaji kat Taman sebelah... Sementara menunggu dia habis mengaji, ada lagi budak-budak lain yang ramai2 jalan sama2 nak mengaji sekali... Comel je dengan berbaju melayu, berbaju kurung...and pada saat itulah falsh back ini berlaku *ayat kemain jilaka kann...muahahahaha



Teringat ak saat ak masih belum "POTONG", time tu duk kat kampung cuti sekolah...Cuti sekolah tak bermakna boleh ponteng mengaji tau... Kat kampung aku, akak2 n sepupu sepapat semua belajar sekali, kalau nak pegi mengaji tuhh...perhhh berbaris kemain..yang sulung kompom2 akan jadi tour guide bawak yang mude belia pegi mengaji...

Time tu kampung ak tu lampu jalan pun xde, jalan raya pun baru buat asenye...so memang sekadar mengharapkan cahaya rembulan dengan lampu suluh jelahh.... Aku nie jenis penakut beb dengan gelap2 nihh...dulu2 dekat kampung, hutan banat menebal lagi, asalkan angin bertiup je..pokok2 getah tu da macam melambai2 pulak...perhh, dalam otak kemain terbayang pontianak laa, langsuyor laa...orang minyak, pocong..ape je lagi yang otak ak tak pikir...goshh memang seram...

Asalkan petang, dalam jam 6.30 tu kitrang dah diarah masuk rumah mandi2, mak cik ak cakap kat kampung banyak antu...nanti kena sorok la bagai2..perhh tu antara penyebab ak makin takut tu...hahaa.. Nak dijadikan cerita, pada suatu hariiii *sambil mendongak kepala ke atas melihat bintang...plingg plingg*, time tu adalah saat ak n sepupu sepapat nak pegi mengaji...jarak nak pegi ke rumah ustazah ade la selang 5 bijik rumah je..tapi masalanya rumah kampung, paham2 jelah kann..jarak die bukan macam rumah teres zaman sekarang...dengan kelam malam, sekadar harap lampu picit (lampu suluh) je....dupdapduppdapp jantung ak...

Yang akak2 i mean yang senior memang jalan depan...tour guide ak cakap, yang kekecik nih ikut rapat je..jalan pegang tangan takut ilang, malam gelap bebb....so, ade satu selekoh tu memang seram sikit...kire sepanjang selekoh tu memang gelap jee...just ade pokok getah, sangat seram wooo....so nak dijadikan cerita lagi, dengan tetibenye ade bunyi something *jeng jeng jengg sangat* memang semua ahli rombongan geng mengaji terkelu and terpaku...senyap semua kejap....goshhh...

Yang ak nie memang dah ketaq lutut dahh...geng2 tua suh diam, mulut jangan celupaq katanya...jalan maintain steady steady...hahaha...tapi masalahnya, bunyi tu makin lama makin dekat...dah la dekat makin sayup2 macam dibisik2 plak kat telinga nihh...paling best, saat kitarang rasa macam darah nak tersekat tuhh, lampu picit boleh pulak lip lap lip lapp...n lastly...debushhh....gelap...sangat gelap....ade yang dah nangis, yang ak plak owhhh memang ak tarik2 baju sape yang ade sebab tak mau terlepas.... PRAPPP....bunyi ape ntah kuat giler...zuppppp...semua lari bersepah...dah tak ingat mane adik mane akak dahh...yang tau nak balik rumah jaa....

Sampai2 je kat rumahh....x bagi salam ape, mengelupor semua carik mak masing2..hahaha...dengan mak2 yang tengah bergosip dalam rumah melompat tengok anak2 balik berlari sebab kekonon dikejar hantu...memang trauma wa cakap luu... yang sepupu ak pakai kain pelekat time nak pegi mengaji, masalahnya ntah time bile kain pelekat die hilang..hahaha, baju akak aku plak terkoyak sikit myb sebab ak tarik kuat sangat kot ^^...budak2 kann..alahh, kalau jadi kat ak yang dah besar sekarang nie pun ak seram jugak...hahahaha...

Ape2 pun tu la antara kenangan manis manis hampeh antara aku wit sepupu sepapat time kitrang kekecik nak pegi mengaji dekat kampung dulu... Zaman sekarang nie budak2 dah senang, lampu jalan dah ade...lagi pun belajar pun dekat taman je...setengah tu siap belajar dekat kelas lagi...dah tak risau ape dahh...tapi yang jadi masalah sekarang nie...hantu zaman dulu mai acah2 je..hantu zaman sekarang nie, sekali datang..mau menangis tak jumpa terus, lagi parah just dapat badan tak bernyawa je..huhuhuu....faham kan maksud ak hantu ape...hantu manusia sendiri...si penculik kanak2...so biarpun ak nie xde anak, just anak sedara jje..tapi rasanya tak salah kalau ak nak nasihatkan agar kita sama2 berwaspada..yelah, walaupun anak tu mengaji dekat rumah jiran sebelah or setaman...tapi still kes nie boleh berlaku..kalau boleh kita lihat sendiri anak kita masuk rumah jiran n mengaji, ambil sebelum die keluar...sama jugak dengan kelas tusyen pun....waspada tu perlu untuk kesejahteraan bersama...tak gituu...

PotPetPotPet : korang pernah jumpa hantu tak??? ape cite....wuuuuwuuuu

You Might Also Like

0 lemas bunyi blubblub:

Salam...trime kasih sudi taip sini...